ای کاش دمی از سرکویم گذرت بود

من مرغ اسیرم که ندارم ندارم پرپرواز

ای کاش که کاشانه من زیر پرت بود

دلم برات تنگه عوضی ولی حاضر نیستم پا بذارم تو زندگیت

امید امییییییییییییییییییید دستات دستات

                  دستاتم دیگه مال اونه

روياي نيمه تمام
خيالم و گمانم مي گفت دوستم دارد
نمي دانستم در ميان گل ها پژمرده ام
احساسم مي گفت دل او را غصب كرده ام
اما حقيقت نداشت ...
سرم را بر بالين او نهادم تا گرماي عشقم را درك كند
دور شد از من ...
در دوردست ها صداي پاي او مي آمد كه نشان از دوري او بود
صدايم نمي رسيد
نگاهم كور بود
ردپاي عشق پژمرد
روياي نيمه تمام تمام شد ...

نمیدونم چی شد که تونستم خودمو از بند امید نجات بدم اما اینو میدونم که گاهی که یاد اونموقع ها میکنم  تعجب میکنم که چرا هنوز زندم..........؟؟؟

آخه نمیدونید من چی کشیدم

یه اتفاق جالب

عروسی امید همین ماهه و درست تو جایی که من کار میکنم باورتون میشه؟؟؟؟؟؟؟

ولی اصلا واسمتهمیتی نداره داغونم اما نمیدونم چرا

متنفرم ازت

بخاطر اشکایی که باعثش تو بودی

بخاطر عشقی که به دروغ گفتی  بهم داری

بخاطر سوئ استفاده روحی که ازم کردی

بخاطر حرفای زجر آوری کمه بهم زدی

هیچوقت نمیبخشمت سه سال از بهترین سالهای جوونیمو بخاطر تو غمگین بودم

هنوز اثراتش تو روانم هست بد کردی باهام چطوری میخوای جواب بدی؟؟؟؟؟؟؟

 اما اگه راست میگفت زمانیکه عاشقش بودم و خون تو رگهام بود زیر قولش نمیزد و ازدواج نمیکرد

عجـــيب اســــت... تنـــها آغوشــي آرامـــت مي كند كه دلــت رابــه درد آورده